uprzedzić

1. Uprzedzać czyjeś prośby, pragnienia, myśli, zamiary, kaprysy «domyślać się czyichś próśb, pragnień i spełniać je, zanim zostaną wypowiedziane, wyjawione»: Dlaczego dotychczas zawsze przeczuwał jej myśli, uprzedzał pragnienia, troskliwą otaczał czujnością, a dziś jest jak gdyby nieobecny, zatopiony w jakichś myślach, obcych i dalekich? Z. Żurakowska, Jutro.
2. Uprzedzać fakty, wypadki «mówić, przesądzać o czymś przed czasem»: I kto wie, czy naprawdę tą swoją zajadłością nie doprowadził w końcu do tego, co się stało... Lecz zaraz! Po kolei! Nie uprzedzajmy faktów. A. Libera, Madame.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • uprzedzić — → uprzedzać …   Słownik języka polskiego

  • uprzedzić (się) — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}uprzedzać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uprzedzać się – uprzedzić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} stawać się niechętnym komuś, czemuś, źle nastawionym (zwykle bezpodstawnie) do kogoś lub czegoś; zrażać się do kogoś lub czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uprzedziła się do ludzi. Niepotrzebnie się uprzedziła do szefa. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uprzedzać — ndk I, uprzedzaćam, uprzedzaćasz, uprzedzaćają, uprzedzaćaj, uprzedzaćał, uprzedzaćany uprzedzić dk VIa, uprzedzaćdzę, uprzedzaćdzisz, uprzedź, uprzedzaćdził, uprzedzaćdzony 1. «być szybszym od kogoś w jakimś działaniu, występować z czymś… …   Słownik języka polskiego

  • uprzedzenie — n I 1. rzecz. od uprzedzić Uprzedzenie o wyjeździe. 2. lm D. uprzedzenieeń «negatywny stosunek do kogoś lub czegoś, powstały w wyniku powziętych z góry przekonań, nie sprawdzonych sądów itp., nieuzasadniona niechęć» Fałszywe, nieuzasadnione,… …   Słownik języka polskiego

  • zapowiedzieć — dk, zapowiedziećwiem, zapowiedziećwiesz, zapowiedziećdzą, zapowiedziećwiedz, zapowiedziećdział, zapowiedziećdzieli, zapowiedziećdziany zapowiadać ndk I, zapowiedziećam, zapowiedziećasz, zapowiedziećają, zapowiedziećaj, zapowiedziećał,… …   Słownik języka polskiego

  • fakt — 1. Fakt dokonany «zdarzenie, sytuacja, które już zaistniały i nie można ich zmienić»: Wschodnią granicę Polski chciał Dmowski uregulować przy pomocy polityki faktów dokonanych. DzN 1 2/1981. 2. Fakt faktem; to fakt «istotnie, rzeczywiście, tak… …   Słownik frazeologiczny

  • flegma — Angielska flegma «opanowanie, zimna krew przypisywane Anglikom»: (...) przecież mogli nas uprzedzić – tłumaczy z angielską flegmą Griffith. Chyba mają telefony? B. Ejbich, Niebo …   Słownik frazeologiczny

  • kaprys — Uprzedzać czyjeś kaprysy zob. uprzedzić 1 …   Słownik frazeologiczny

  • myśl — 1. Bić się, łamać się z myślami «nie móc się zdecydować na coś; wahać się»: (...) biłem się z myślami, czy się żenić. W. Myśliwski, Widnokrąg. 2. Błądzić gdzieś myślami «myśleć o różnych rzeczach, nie koncentrując się na żadnej z nich»:… …   Słownik frazeologiczny

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.